ทำไมเทคโนโลยีที่เรียบง่ายจึงอยู่ได้นานกว่า
Amelia Courtney
เฟรมเวิร์กใหม่ออกมาแทบทุกเดือน และทุกตัวก็บอกว่าตัวก่อนหน้าล้าสมัยไปแล้ว แต่ระบบที่ยังทำงานได้ในอีกห้าปีข้างหน้า แทบไม่เคยเลือกตัวเลือกที่ดูน่าตื่นเต้นที่สุด มันเลือกตัวที่มีเอกสารครบ มีประวัติการปล่อยเวอร์ชันที่มั่นคง และมีคนในชุมชนมากพอจะตอบคำถามยาก ๆ ได้
เทคโนโลยีใหม่ล่าสุดสนุกแค่ช่วงแรก แล้วแลกมาด้วยต้นทุนอีกหลายปี ทุกไลบรารีที่เพิ่มเข้ามา คือสิ่งที่ต้องมีคนคอยอัปเดต แก้ไขช่องโหว่ และอธิบายให้ developer คนต่อไปที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเข้าใจ
ไม่ได้หมายความว่าห้ามใช้ของใหม่ แต่ควรเลือกใช้เฉพาะจุดที่คุ้มค่าจริง ๆ ซึ่งโดยปกติมีเพียงหนึ่งถึงสองจุดในทั้งระบบ ไม่ใช่เปลี่ยนใหม่ทั้งหมดพร้อมกัน
Postgres รองรับงานได้มากกว่าที่ทีมส่วนใหญ่ต้องใช้ ส่วน queue และงานตามตารางเวลาก็แก้ปัญหาได้มากกว่าที่คิด ทั้งที่หลายทีมรีบไปใช้สถาปัตยกรรมที่ซับซ้อนกว่า เริ่มจากสิ่งที่เรียบง่ายก่อน แล้วค่อยเพิ่มความซับซ้อนเมื่อมีตัวเลขยืนยันว่าจำเป็น
เขียนโค้ดเผื่อคนที่มารับช่วงต่อ
คนที่ต้องมาดูแลโค้ดนี้ในอีกสองปีอาจเป็นคุณเอง และคุณจะจำไม่ได้แล้วว่าทำไมมันถึงทำงานได้ การตั้งชื่อให้ชัด แยกฟังก์ชันให้สั้น และอธิบายเฉพาะจุดที่ซับซ้อนจริง ๆ ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในวันนี้ แต่ประหยัดเวลาได้หลายวันในภายหลัง
ปล่อยขึ้นระบบก่อน แล้วค่อยวัดผล
ไม่มีอะไรยืนยันได้จนกว่าระบบจะขึ้นใช้งานจริงและมีผู้ใช้เข้ามา ปล่อยเวอร์ชันเล็ก ๆ ออกไปก่อน สังเกตว่าอะไรมีปัญหา แล้วให้การใช้งานจริงเป็นตัวกำหนดว่าจะพัฒนาอะไรต่อ ดีกว่ายึดแผนที่เขียนไว้ตั้งแต่ยังไม่มีข้อมูล
